چاه های طلا

چاه‌هاى کنده شده دربندر لافت که درسنگ سيست کوه و درمکانى گود حفر شده‌اند و به مثابه "آرتزين" عمل مى‌کنند. بعضى نوشته‌اند آب آنها از باران و سرريز تل­ و صخره بالادست تأمين مى‌شده است به همين دليل «تَل آو» ناميده شده‌اند وبه مرور به «طلا» شهرت يافته‌اند.

تعداد چاه‌ها بيش از 50 الى 60 حلقه است که عموماً آب دارند مگر آنها که ازگل ولاى انباشته شده و بايستى لاى‌روبى شوند.چندين درخت کهور کهن، ساقه‌هاى پيچ در پيچ و گره خورده و قطور خود را درون سنگ فرو برده‌اند تا ريشه‌شان را به آب برسانند.مردم منطقه اين چاه‌هاى آب ودرختان را مقدس مى‌شمارند و درکنار چاه‌ها و زير سايه درختان قربانى مى‌کنند وبرشاخه‌هاى کهن‌ترين درخت با پارچه‌هاى سبز دخيل بسته‌اند. مردم بومى معتقدند که اين درخت‌ها حافظ و نگهبان آب چاه‌ها هستند و سر سبزى آنها نشان‌ دهنده وجود آب شيرين در محل است.آب شيرين و زلال در سفره زيرزمينى و درسنگ شيست جريان داردکه درگودى‌ها تا 10 مترو دربلندى‌هاى درعمق بيشترى به آب رسيده‌اند.مردم معتقدند که درقديم تعداد چاه‌ها 366 حلقه (طبق روزهاى سال کبيسه)بوده که هرچاه به مصرف يک روزدرطى سال مى‌رسيده است. ازاين چاه‌ها امروزه نزديک به 70 حلقه باقى‌مانده است.