چادر بندری

یکی از اجزاء لباس زنان هرمزگان چادر است. انواع چادرهایی که در گذشته استفاده می شد شامل چادر گل ابریشمی ، چادر ویل ، چادر بستکی ، چادر عربی و چادر کمری است.

چادر گل ابریشمی با پارچه های ساده که آن را با نخ های ابریشمی و رنگی تزیین می کردند دوخته می شود. رنگ این چادرها اغلب سبز ، قرمز، زرشکی و سرخابی بوده که لبه آن را تزیین می کردند.

چادر ویل با پارچه ساده نازک و خنک و با گل های متنوع در رنگ های تند و زنده دوخته و استفاده می شد.

چادر بستکی تنها چادر خاص استان هرمزگان می باشد بر روی لبه بالای سر تا حوالی انتهای دست ها تزئینات زیبایی دارد در این تزئینات بیشتر از پولک و نوارهای طلایی و مهره های ساختنی استفاده می شود. پارچه ای که برای دوخت این چادر به کار می رود پارچه اعلا و گران قیمتی است که با نخ های گلابتونی از جنس طلا و نقره تزیین می شود . امروزه استفاده از این نوع پارچه به علت هزینه ی بالا فقط برای نوعروسان رایج است.

چادر عربی یا عبایی چادری بسیار گشاد و دارای دو آستین است، که زنان روستاهای ساکن جزایر و سواحل استان هرمزگان به دلیل رفت و آمد با کشورهای حوزه خلیج فارس و تاثیر فرهنگ آنان از این چادر استفاده می کنند.

چادر کمری بیشتر در شهرستان قشم استفاده می شود که به شکل یک مستطیل از دو تخه پارچه به طول 2 متر و عرض 60 سانتی متر که از قسمت طول به یکدیگر متصل اند و در قسمت بالا آزاد است دو خته می شود. هنگام پوشیدن به شیوه ای خاص گوشه های آن را به صورت چپ و راست دور گردن می اندازند.

بانوان بندری چادرهای خود را به روش خاصی بر سر می کنند که به نام «چادر لا نیم لا» و روش «کول زدن» شناخته می شود. در مدل کول زدن چادر به دو قسمت تقسیم می شود و از طرف چپ چادر را دور صورت به صورت هلالی می پیچند، دو لبه آن را در زیر گلو محکم می کنند و لایه ی دیگر چادر را در زیر بغل و با دست راست می گیرند.