رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲ آبان ۱۳۹۸

ناصر عبداللهي - نمایش محتوای موسیقی

 

 

ناصر عبداللهي

ناصر عبدالهی (10 دي 1349 – 29 آذر1385)‏ ازخوانندگان ایرانی بود. او در محله مسجد بلال شهر بندرعباس به دنیا آمد. پدرش کارگر بازنشسته شرکت ملی بود. ناصر فرزند سوم خانواده بود. از 13 سالگی به موسیقی علاقمند شد. فعالیت‌های هنری خود را از سال‌های نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز كرد. وی کار حرفه‌ای را به طور جدی از سال 1374 خورشیدی آغاز کرد. در سال 1375 همراه با همسرش به تهران آمد. محمدعلی بهمنی شاعر هرمزگانی و دوست نزدیکش، وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبوم‌های ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد.

آلبوم‌هاي وي عبارتند از: بوی شرجی - هوای حوا - عشق است (همراه با پرویز پرستویی و محمدعلی بهمنی)- دوستت دارم-ماندگار

عبدالهی در سوم آذرماه 1385 در بندرعباس به دلایل نامشخصی بیهوش و به کما رفت و پس از گذراندن 27 روز در کما در بیمارستان هاشمی‌نژاد تهران درگذشت. از او چهار فرزند به نام‌های نوید، نازنین، نامی و نینا به جا مانده‌است. بررسی آثار عبدالهی در ترانه‌های خود از کسی تقلید نمی‌کرد و صدایی منحصر به فرد داشت. بیشتر اشعار ترانه‌های او از سروده‌های محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفته خود وی تحت تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود. طوری که در سال‌های آغازین کار هنری ترانه‌های منصفی را بازخوانی می‌کرد. عبدالهی همچنین با موسیقی غربی و ایرانی آشنا بود و به آثار محمدرضا شجریان و علیرضا افتخاری علاقه بسیاری داشت. خوانندگان ایرانی بود. وی با ترانه ناصریا به شهرت فراوانی دست یافت.