لچک

ازگذشته دوريكي ازانواع پوشش هاي زنان استان لچك بود , اين وسيله درگذشته آن قدراهميت وكاربرد داشته كه تقريباً تمامي زنان ازاقشار مختلف بامنزلت هاي متفاوت ازآن استفاده مي كردند البته به فرا خورحال نوع تزيينات به كارگرفته شده درساخت لچك نيزمتفاوت است .

بيشترين دليل استفاده ازلچك حفظ و نگهداري روسري وآرايش موي سر بود. لچك نوعي كلاه بودكه بخش كمي از پيشاني تا روي سر تا لاله گوش و پشت سر را به صورت هلالي شكل مي پوشانيد , لچك توسط بندكي كه زير چانه بسته مي شد روي سر محكم قرار مي گرفت . لچك از دو نوع پارچه به نام شيله و اطلس زرد وسرخ دوخته مي شد. پارچه شيله قسمت زيرين لچك را تشكيل ميداد و پارچه اطلس زرد و اطلس سرخ گلدار سطح بيروني يا بدنه لچك را كامل مي كرد . لچك بردو نوع بود :

- لچك بازاري ,كه زنان اقشار پايين, متوسط وكم درآمد استفاده مي كردند .اين نوع لچك ساده , كم هزينه و بدون زيورآلات بود.

- لچك سفارشي كه براي دوخت لچك سفارشي از زيور آلات گران قيمت هم چون گلابتون غازي, اشرفي و غيره استفاده مي كردند علاوه بر زينت هاي فوق زيور آلات ديگري همچون مرواريد , ياقوت و فيروزه بر بالاي اشرفي هاي دوخته شده نيز مي دوختند , مضاف بر اينكه در نزديكي لبه لچك بالاي پيشاني ماهك قبه اي از جنس طلا كه داراي نگيني از ياقوت قرمز بود بوسيله سنجاق طلائي روي پيشاني آويزان مي شد و بند هاي لچك نيز از پارچه اعلا و توسط گيره هاي طلايي به دو گوشه لچك متصل مي شد .

افرادكم بضاعت به جاي اشرفي ازسكه هاي نقره­اي به نام"تاكي"استفاده مي كردند.