بندر جاسک

بندر جاسک  در فاصله 350 کیلوکتری از مرکز استان قراردارد، در دوران گذشته به صورت‌های جاشک، چاشک، جک، رأس‌الجاسک و چاسک نیز ثبت شده است. در دوران بسیار قدیم بندر جاسک یکی از کانون‌های معتبر آئین میترا بود. معبدی به نام آناهیتا در جاسک باقی‌مانده است.مردم جاسک مسلمان و پیرو مذهب تسنن شافعی و شیعۀ اثنی عشری هستند که به زبان بلوچی و فارسی (گویش جنوبی) تکلم می‌کنند

جاسک از جمله مناطق بیابانی و نیمه بیابانی هرمزگان به شمار می‌آید. بنا به برخی نظریه‌های تاریخی، این گونه مناطق جزو کهن‌ترین سکونتگاههای بشری به شمار می‌آیند که زودتر از دیگر مناطق زمین، سر از آب برون آورده و انسان کوه‌نشین به سمت دشتهای سرسبز آن حرکت کرده است. این مناطق دوران زایش و شکوفایی خود را پشت سر نهاده و با گذشت زمان رو به نابودی نهاده و امروزه نیز عرصۀ جدال انسان با سختی طبیعت است.

جاسک در روزگار هخامنشیان، بندری ‌آباد و یکی از پایگاههای دریانوردی ایرانیان بوده که به منظور صید و صیادی، مناسبات بازرگانی و حتی تدارک نیروی جنگی از آن استفاده می‌شده است. این بندر تا روزگار سفر دریایی نئارک به این منطقه پررونق و آباد بوده است.

کوه بشاگرد رشته کوه بشاگرد در شهرستان جاسک به شکل عدد هشت قرار گرفته و دو رشته کوه نسبتاً متمایز را به نام‌های رشته کوه بشاگرد شرقی و رشته‌کوه بشاگرد غربی پدید آورده‌است. بنلدترین قله آن به نام کوه‌مهر در دهستان بشاگرد غربی شهرستان جاسک با ارتفاع دو هزار و چهل و شش متر قرار گرفته‌است. از جمله کوه‌های استان هرمزگان می‌توان به این کوه‌ها نیز اشاره کرد پشت کوه به ارتفاع دو هزار و ششصد و چهل و پنج متر در شمال شرق بندرعباس. سیاه با ارتفاع دو هزار دویست و شانزده متر در شمال غربی شهرستان لنگه، بناب، مهرگان بندهوشدان، سرملا، سیبا و غیره

رودخانه  جگین از کوه‌های بشاگرد سرچشمه می‌گیرد و با پیوستن چند رودخانه دیگر از جمله رودخانه انگهران به آن، به دریای عمان می‌ریزد. آب این رودخانه شیرین است. در هنگام بارندگی یا رگبارهای کوتاه، مقدار قابل توجهی از آب شیرین این رودخانه به دریا سرازیر می‌شود. هم اکنون سدی بر روی این رودخانه بسته شده و قرار است آب آن بعد از آبیاری جاسک به بندرعباس مرکز استان منتقل شود.